Prenosom moštiju sv. vladike Nikolaja iz Amerike u Lelić, lep ikonostas i živopis, novopodignute verske i druge građevine u porti i van nje, stvorili su neophodnost pretpostavke za promenu duhovnog režima crkve.
Idejom da se crkva u Leliću pretvori u manastir se nosio Njegovo preosveštenstvo Lavrentije. Punih pet godina vršene su pripreme za realizaciju ove ideje. Najveći problem bio je nedostatak monaha. Rešenje je nađeno u prelaznom karakteru, po kome bi bratstvo manastira Kaona preuzelo upravu nad manastirom Lelić. Manastir Lelić je postao metoh manastira Kaone.
Odluku o pretvaranju lelićkog parohijskog hrama u manastir Lelić pročitao je episkop zvorničkotuzlanski Vasilije, 12. maja 1996. godine. Tog dana Lelić je obeležavao dvostruki jubilej: 40 godina od upokojenja vladike Nikolaja i pet godina od prenosa njegovih moštiju iz Amerike u Srbiju. Svečana sveta liturgija je obavljena u manastirskom dvorištu, u prisustvu 6.000 vernika. Svetu liturgiju je vršio Njegova svetost patrijarh srpski gospodin Pavle sa brojnim episkopima.
Manastir Lelić se nalazi u istoimenom selu blizu Valjeva(11 km). Manastir je zadužbina Vladike Nikolaja i njegovog oca Dragomira Velimirovića. Crkva ima oblik u kome je moravski stil prožet sa novim arhitektonskim rešenjima. Ima oblik krsta sa kupolom iznad centralnog dela hrama. Sagrađen je od kamena, cigle i sige. Ispred crkve je veliki zvonika i crkveni dom.
Živopis je urađen po zamisli Vladike Nikolaja. Crteži su neobični i sadrže bogoslovska tumačenja Vladike Nikolaja. Scena Strašnog Suda dominira nad ostalim bibliskim događajima. Ikonostas potiče iz vremena istog kao i crkva.
12. maja 1992. godine mošti Vladike Nikolaja su prenete iz manastira Sveti Sava u Libertvilu, Ilinois, SAD u lelića crkvu. U porti manastira se nalazi kapela, takođe zadužbina episiopa Nikolaja. 1991. godine otvoren je muzej u krugu manastirskog kompleksa posvećen na sećanje episkopa Nikolaja, jednog od najvećoh umova Srpske Pravoslavne Crkve.
U manastiru je aktivna ikonopisačka i duborezačka radionica.
